شعر

به دستهایت دقت کرده ام

آن دو درخت پر سایه

که بر هر شاخه شان

بند بند زندگی روییده ..

 

من در معصومیت دستهایت،

که از آب و خاک پاکترند

آنگونه آرامم که ماهی در مرکزیت اقیانوس

که پرنده در اوج پرواز

که آدمیزاد در رحم مادر.

 

- سیدمحمد مرکبیان

/ 4 نظر / 13 بازدید
مسافر

آرام آرام دارم بی قرارتر می شوم و فریادِ در گلویم می گویدم: دِ دیوونه این قدر آروم نباش